شرکت نانو کسری

نماهای سیمانی انواع مختلفی دارد از قبیل تخته ماله، تگرگی، چکشی، سیمان شسته و … که هر کدام با دانه‌های ماسه مختلف رنگی در محل ساخته می‌شود. اگر سطح های بزرگ با سیمان تخته ماله اندود شود، به واسطه نشست‌های ساختمان ترک‌های مویی در آن ایجاد می‌شود. برای جلوگیری از این کار بهتر است روی نما به فاصله‌های حدود 1.5 تا ۲ متر خطوطی در جهت‌های عمودی و افقی ایجاد نماییم تا از دیده شدن ترک‌های احتمالی جلوگیری شود. در موقع سیمان‌کاری ابتدا زیر کار را سیمان معمولی و ماسه می‌پوشانند که به این لایه اصطلاحاً آستر می‌گویند قبل از آستر کردن باید تمام سطح دیوار شمشه گیری بشود. آنگاه باید بین شمشه‌ها را با ملات ماسه سیمان پر کرد. در طول سیمان‌کاری و همچنین تا چند روز بعد از آن باید حداقل روزی ۳ الی ۴ بار دیوار سیمان‌کاری شده را به وسیله آب مرطوب نمود. در غیر اینصورت ماسه سیمان مصرف شده به صورت پودر درآمده و با کوچکترین تماسی فرو خواهد ریخت. باید توجه نمود که کلیه مصالحی که با سیمان مصرف می‌شود از جمله سیمانکاری نما باید حداقل در حرارت‌های ۴ الی ۵ درجه بالای صفر انجام شود تا از یخ زدن و فاسد شدن ملات جلوگیری شود. در کلیه نماسازی‌ها بهتر است حداقل ۳۰ سانتی‌متر پایین کار را یک رج سنگ رگی یا سنگ پلاک کار گذاشته شود. زیرا این قسمت از نما همیشه با زمین و در نتیجه با عوامل جوی در تماس بوده و بهتر است از مصالح بهتری که در مقابل عوامل جوی مقاوم تر باشد استفاده نمود معمولاً برای این ردیف از سنگ‌هایی با رنگ تیره و سطح ناصاف استفاده می‌کنند مانند سنگ‌های دو تیشه و غیره.

نمای سیمانی عموما به رنگ سفید اجرا می شود که این امر باعث می شود که هر گونه آلودگی روی آن به وضوح دیده شود. همچنین نمای سیمانی به علت داشتن سطح زبرآلودگی، ذرات غبار، دود و سایر ذرات معلق را روی خود نگه می دارد. با بارش باران، این ذرات در آب حل شده و به عمق نمای سیمانی نفوذ می کنند. به همین علت پس از مدتی نما سیاه شده و جلوه خود را از دست می دهد.

یکی از روشهای جلوگیری از کثیف شدن نماهای سیمانی، رنگ آمیزی آن می باشد. رنگها با ایجاد یک لایه نفود ناپذیر روی سطح مانع نفوذ آب و سایر آلودگی ها به عمق نما می شود. ولی رنگ ها به علت داشتن سطح یکپارچه مانع تنفس مصالح زیرین می شوند. تنفس ماالح به این معنا است که بخارات آبی که در اندود وجود دارند نمی توانند سطح را ترک کنند. وجود لایه رنگ از این کار ممانعت می کند. فشار بخار آب به مرور به لایه رنگ فشار وارد کرده و با تخریب آن راهی به بیرون می یابد. که به این امر طبله کردن رنگ می گویند. همچنین رنگ ها به علت داشتن خواص پلیمری به مرور زمان تحت نور آفتاب و اشعه UV پیوندهای مولکولیشان شکسته شده و پوسته پوسته می شوند.

روش دوم که بر پایه تکنولوژی روز دنیا (نانو تکنولوژی) می باشد، استفاده از محلول ضدآب و ضد کثیفی دائمی نانو کسری است. این محلول به عمق نما نفوذ کرده و با تمامی عواملی که باعث جذب آب و یا گرد و غبار به سطح می شوند (عوامل قطبی) واکنش داده و آنها را غیرقطبی می نمایند. از آنجایی که سطوح غیر قطبی و عوامل قطبی همدیگر را دفع می کنند، سطح مورد نظر نیز آب گریز و گرد و غبار گریز می گردد. عمق نفوذ بسته به میزان نفوذ پذیری از 5 میلیمتر تا 5 سانتیمر متغیر بوده و عملا برخلاف رنگ ها که سطح را نفوذ نا پذیر میکنند، محلول نانو کسری یک ناحیه (حجم) را نفوذ ناپذیر می کند. یعنی با خراش دادن سطح، خاصیت ضدآبی از بین نخواهد رفت. سطح کاملا اجازه تنفس داشته و به علت ماهیت واکنشی محلول، عمر بسیار بالایی را نسبت به رنگ خواهد داشت. قیمت آن نسبت به رنگ بسیار ارزان تر بوده و استفاده از آن بسیار راحت و نیازی به تخصص و مهارت ندارد.